+31-229-213540 havenmeester@wsvhoorn.nl

Al zes jaar varen we met veel energie, plezier en met een steile leercurve Farr 30, met name in de ORC1. Dit deden we door de jaren heen met wisselende teamleden van de vereniging. Iedereen met zeer veel commitment, soms aangevuld met studenten uit Delft. Het WK Farr 30 in Bastad, Zweden in de zomer 2016 was het absolute hoogtepunt. Je weet wat ze zeggen, op je top moet je stoppen 😊. Dus in het najaar van 2016 hebben de gebroeders Mulder (met emigratie plannen) en ik de MAGNUM terug verkocht aan de team Delft Challenge.

Rimmer Stumpel, eigenaar van de Pelgrim, een Salona 41, zag zijn kans schoon; team Pelgrim en team MAGNUM werden samengevoegd, de Challenge cup (IJmuiden- Lowestoft) werd gewonnen. Het volgende doel werd gelijk het hoogste doel, de Mount Everest voor de zeilers;

De ROLEX FASTNET RACE varen.

Verschillende hordes worden genomen. Na de geslaagde inschrijving voor de FASTNET, met drie man aan de computers, begint team Pelgrim langzaam te voldoen aan al de gestelde eisen.  Vergaderingen met agenda’s, gevolgd door actie-lijsten en relatief weinig drank, werden belegd.  Veel komt langs, het team, de spullen, logistiek en de voeding, de meetbrieven ORC en IRC (met hoofdbrekens) De veiligheidseisen voor het schip en de bemanning zijn enorm sinds de dramatisch verlopen FASTNET RACE in 1979.  Nieuwe zwemvesten en lijflijnen moeten worden aangeschaft. Voldoende gediplomeerden met EHBO-diploma’s en 3 man met een OPST (Offshore Personal Survival Training) certificaat op zak.

De leukste verplichte voorbereiding was qualificatie zeemijlen maken met het team, zo hebben wij ons ingeschreven voor de Vuurschepenrace en de NSR, altijd gevaren tussen Hemelvaart en Pinksteren.  De Vuurschepenrace van Scheveningen naar Harwich (140NM), de offshore wedstrijd van de North Sea Regatta Week. Terug de North Sea Race (180NM), o.a. georganiseerd door de Royal Harwich Yacht Club & Royal Ocean Racing Club.

Op zaterdag 27 mei was het zover 64 boten aan de start, in drie startgroepen weg. Uiteraard nog even een te vroege start van de ORC 2…, lekker als je op het punt staat meer dan een etmaal te varen. Daarna de black flag procedure, dat hielp. Het is een imposant schouwspel voor het Kurhaus, de Nederlandse zeilwereld is aanwezig, Piet Vroon, Roy en Nicolas Heiner gaan shorthanded, terwijl Gert-Jan Poortman onderlangs imponeert met zijn opleidingsteam ROST op een Kerr 46 . Uiteraard ook de team Heiner talents (voorheen PUPS) allemaal mooie initiatieven voor de opleiding van de volgende generatie Volvo Ocean zeilers. Tot mijn grote vreugde deed ook team Delft Challenge mee met onze oude Farr 30,  wel dapper in z’n mummetje. De vooruitzichten zijn gunstig en de Noordzee gedraagt zich als het Ijselmeer en staat nog geen 10 knopen wind.

We maken een prima start tactiek; bij de Ijsvogel (de locale stroomkoning/Ijspegel) tot de bovenboei en dan stuk downwind langs kust naar het noorden.  De spinakers moeten helaas bij de boei weg en eindelijk het steven richting het oosten. De grote 140% genua en het nieuwe grootzeil dienen ons goed en we liggen goed in het veld. Er volgt dan toch een soort kamelenrace, met een race binnen de race; het volgde target is die J binnen hengelen. Door  jullie, beste leden, zijn we live te volgen op de website van de NSR met de tracker van de organisatie. Uiteraard ook met de MarineTraffic App, dat maakt het wel leuk voor de thuisblijvers. Je kunt je directe concurrenten goed volgen op de AIS, daarnaast berekend de organisatie de scratch sheets, dus de doelen zijn duidelijk. Met de Scratch sheets kun je zien hoe je handicap verrekend wordt naar tijdsverschillen. Zo kregen wij op de Kerr 46 van Poortman ruim 11min per uur, hij won de line honours, maar op handicap bleven wij de Volvo Ocean zeiler mooi voor. Gertjan Poortman wint met een fantastische inshore serie wel de overall priis van de North Sea Regatta

De AIS (Automatic Identification System) is, naast een hoge (liefst actieve) radar reflector, een aanwinst voor de veiligheid. Uw zichtbaarheid verbeterd prettig voor contacten met de beroepsvaart, bij de shipping lane is het toch altijd spannend.  Op de AIS zie je oa de naam van het vaartuig, snelheid en koers en dan berekend de AIS of het veilig is, vaak voordat jij die boot in het zicht hebt. Indien nodig roep je het schip op bij naam via de marifoon, in de praktijk andersom dus hou je marifoon standby.  Echter daar schuilt het gevaar niet iedereen heeft een AIS en je gaat er toch op rekenen.  Buitendien bleek onze grootste concurrent team Elke, winnaar van de ORC1 en de IRC1 het vermogen te hebben van de AIS te verdwijnen. Ik impliceer hiermee niks! Leerpunten van deze race ondanks dat iedereen het al weet; toch een wachtsysteem draaien, want iedereen word toch minder scherp.  Focus op oa de zeiltrim en ook wij (net als Wouter Verbaak) hadden te maken met exclusion zones, die echter niet door alle deelnemers werden geeerbiedigd. Inmiddels is al lang licht en na 19 uur varen komen de kranen van Harwich in zicht, het stroomt flink en we halen ook deze boei met een strakke marge alsof we een korte baan varen. In de  boeienlijn naar de finish liggen nog 3 boten voor / boven ons, de laatste race in de race kan beginnen. Het maakt ons weer helemaal scherp, iedereen op de rand, we halen ze in.  Wij krijgen berichten dat we voor een podiumplaats varen, de stemming steigt. Dan de laatste approach met een spinaker host, de finish lijn ligt er raar in en er veel stroom, is dat wel de lijn?; het bevrijdende signaal wordt gegeven. FINISSSSHHH bier na 20honder de containerschepen van Harwich. De euforie steigt er wordt op de overwinning geproost terwijl we de rivier de Orwell opvaren langs de Butt and Oyster richting Ipswich. Dat was iets te vroeg…. Uiteindelijk hebben we een prachtige 3 de plaats bemachtigd, 8min en 43 seconden achter nr 2 de Ijsvogel een Maxi 1300 en ruim 40 min in gecorrigeerde tijd achter de terechte winnaar van de Vuurschepenrace De Elke; een First 40.

De North Sea Race (180NM) terug begint met een spectaculaire start waarbij de Kerr 46 ons bijna aan flarden zeilt, waarvoor later excuses van Poortman geaccepteerd; de snelheids verschillen zijn ook wel erg groot. Met deze NSR-race duurt het een tijdje voor je de Engelse kunst loslaat en eindelijk terug richting Schevenigen kan varen. Veel ruime en halfwindse rakken; leerpunt halfwinder noodzaak ook lange baan.

Laatste vergadering, de laatse klussen aan de boot, oranje staysail is binnen en droogvoer ingeslagen, als jullie dachten wat is de Pelgrim in vredesnaam aan het doen; MOB manouvres in het HOP geoefend. Op do 27 juli zijn Matthijs, Sabrina, Steffan en vriendin vertrokken richting Cowes. Met forse golven en straffe wind uiteraard uit het Zuid-Westen en pittige delivery. Leuk om ze te volgen via de AIS, schrikken als zij na het passeren van de maasgeul een hoek maken en de haven van Rotterdam invaren… (aan de bar meer info)

Inmiddels zijn ze na een nacht doorzeilen weer goed op weg en kregen we op de App de ‘white cliffs of Dover’ door. Nu verder langs de Engelse zuidkust richting the isle of Wight, er komt nog een stevig front langs met vlagen tot 39 knopen, voor de FASTNET lijkt het stabiel rustig te worden.  Met het vertrouwen in  mijn zeilmatties de boot op locatie te krijgen, wordt het voor mij tijd om online te gaan inchecken naar Southampton.

Namens team Pelgrim Matthijs, Steffan, Erik, Peter, Raymond, Rimmer

Bas Verheul